Elektroencefalografia/Biofizyczne podstawy generacji sygnałów EEG - Historia wersji

Tspus: /* Warstwa dipolowa — najważniejsze źródło sygnału EEG */

2016-12-15T13:44:18Z

Warstwa dipolowa — najważniejsze źródło sygnału EEG

Tspus: /* Warstwa dipolowa — najważniejsze źródło sygnału EEG */

2016-12-15T13:43:20Z

Warstwa dipolowa — najważniejsze źródło sygnału EEG

Jarekz o 16:29, 23 maj 2015

2015-05-23T16:29:13Z

Jarekz: Utworzono nową stronę "{{poprzedni|EEG:Elektroencefalogram czyli EEG}} W rozdziale tym poznamy mechanizmy neuronalne odpowiedzialne za powstawanie potencjałów na czaszce, mierzonych jako sy..."

2015-05-23T16:26:14Z

Utworzono nową stronę "{{poprzedni|EEG:Elektroencefalogram czyli EEG}} W rozdziale tym poznamy mechanizmy neuronalne odpowiedzialne za powstawanie potencjałów na czaszce, mierzonych jako sy..."

Podgląd zmian

@@ Linia 174: / Linia 174: @@
 Około 65 do 75% neuronów korowych u wszystkich gatunków ssaków jest ustawionych prostopadle do powierzchni kory (Scholl, 1956; Bok, 1959). Neurony korowe mają dużą liczbę wzajemnych połączeń powodujących synchronizacje ich aktywności. Istnieją więc zarówno anatomiczne, jak i fizjologiczne podstawy by uznać warstwę dipolową tworzoną przez równoległe, synchronicznie działające komórki, za generator potencjałów korowych. Synchronizacja generatorów odgrywa tutaj kluczową rolę. Rozważmy na początku dwa dipole, których prądy fluktuują z częstościami <math>f_A</math> i <math>f_B</math>. Może to odpowiadać dwóm komórkom, dostającym zarówno wejścia pobudzające, jak i hamujące (<xr id="fig:Two_pyramidal_cells">rys. %i</xr>). Potencjał mierzony przez elektrodę w punkcie ''P'', otrzymamy na podstawie (<xr id="eq:Equation 4.15"></xr>):
-<equation id="eq:Equation 3.22"><math> \phi(t) = \frac{1}{4 \pi \sigma}\left[\frac{I_A}{R_1}\cos(2\pi f_A t + \alpha_A) - \frac{I_A}{R_2}\cos(2\pi f_A t + \alpha_A) + \frac{I_B}{R_3}\cos(2\pi f_B t + \alpha_B) - \frac{I_B}{R_4}\cos(2\pi f_B t + \alpha_B)\right]</math> </equation>
+<equation id="eq:Equation 3.22"><math> \Phi(t) = \frac{1}{4 \pi \sigma}\left[ \frac{I_A}{R_1} \cos(2\pi f_A t + \alpha_A) - \frac{I_A}{R_2} \cos(2\pi f_A t + \alpha_A) + \frac{I_B}{R_3} \cos(2\pi f_B t + \alpha_B) - \frac{I_B}{R_4} \cos(2\pi f_B t + \alpha_B) \right]</math> </equation>
 ''I<sub>A</sub>'' oraz ''I<sub>B</sub>'' są maksymalnymi wartościami prądu w każdym z dipoli. Dodatkowo, zakładamy, że cały prąd wypływający ze źródła wpływa do zlewu w tym samym dipolu, co jest spełnione gdy odległość między dipolami ''L''jest znacznie większa niż odległość pomiędzy efektywnymi biegunami ''d''. &alpha;''<sub>A</sub>'' i <math>\alpha_B</math> są kątami fazowymi. Dla większej ilości źródeł, w wyrażeniu (<xr id="eq:Equation 3.22"></xr>) pojawią się analogiczne człony.

@@ Linia 174: / Linia 174: @@
 Około 65 do 75% neuronów korowych u wszystkich gatunków ssaków jest ustawionych prostopadle do powierzchni kory (Scholl, 1956; Bok, 1959). Neurony korowe mają dużą liczbę wzajemnych połączeń powodujących synchronizacje ich aktywności. Istnieją więc zarówno anatomiczne, jak i fizjologiczne podstawy by uznać warstwę dipolową tworzoną przez równoległe, synchronicznie działające komórki, za generator potencjałów korowych. Synchronizacja generatorów odgrywa tutaj kluczową rolę. Rozważmy na początku dwa dipole, których prądy fluktuują z częstościami <math>f_A</math> i <math>f_B</math>. Może to odpowiadać dwóm komórkom, dostającym zarówno wejścia pobudzające, jak i hamujące (<xr id="fig:Two_pyramidal_cells">rys. %i</xr>). Potencjał mierzony przez elektrodę w punkcie ''P'', otrzymamy na podstawie (<xr id="eq:Equation 4.15"></xr>):
-<equation id="eq:Equation 3.22"><math> \Phi(t) = \frac{1}{4 \pi \sigma}\left[\frac{I_A}{R_1}\cos(2\pi f_A t + \alpha_A) - \frac{I_A}{R_2}\cos(2\pi f_A t + \alpha_A) + \frac{I_B}{R_3}\cos(2\pi f_B t + \alpha_B) - \frac{I_B}{R_4}\cos(2\pi f_B t + \alpha_B)\right]</math> </equation>
+<equation id="eq:Equation 3.22"><math> \phi(t) = \frac{1}{4 \pi \sigma}\left[\frac{I_A}{R_1}\cos(2\pi f_A t + \alpha_A) - \frac{I_A}{R_2}\cos(2\pi f_A t + \alpha_A) + \frac{I_B}{R_3}\cos(2\pi f_B t + \alpha_B) - \frac{I_B}{R_4}\cos(2\pi f_B t + \alpha_B)\right]</math> </equation>
 ''I<sub>A</sub>'' oraz ''I<sub>B</sub>'' są maksymalnymi wartościami prądu w każdym z dipoli. Dodatkowo, zakładamy, że cały prąd wypływający ze źródła wpływa do zlewu w tym samym dipolu, co jest spełnione gdy odległość między dipolami ''L''jest znacznie większa niż odległość pomiędzy efektywnymi biegunami ''d''. &alpha;''<sub>A</sub>'' i <math>\alpha_B</math> są kątami fazowymi. Dla większej ilości źródeł, w wyrażeniu (<xr id="eq:Equation 3.22"></xr>) pojawią się analogiczne człony.

← poprzednia wersja		Wersja z 16:29, 23 maj 2015
Linia 1:		Linia 1:
−	~~{{poprzedni\|EEG:Elektroencefalogram czyli EEG}}~~

	W rozdziale tym poznamy mechanizmy neuronalne odpowiedzialne za powstawanie potencjałów na czaszce, mierzonych jako sygnały EEG. Rozdział ten jest opracowany w oparciu o Nunez (1981, 1995, 2006).		W rozdziale tym poznamy mechanizmy neuronalne odpowiedzialne za powstawanie potencjałów na czaszce, mierzonych jako sygnały EEG. Rozdział ten jest opracowany w oparciu o Nunez (1981, 1995, 2006).