<?xml version="1.0"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="pl">
	<id>http://brain.fuw.edu.pl/edu/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=FizykaII_OO%2FPrawa_Maxwella</id>
	<title>FizykaII OO/Prawa Maxwella - Historia wersji</title>
	<link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://brain.fuw.edu.pl/edu/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=FizykaII_OO%2FPrawa_Maxwella"/>
	<link rel="alternate" type="text/html" href="http://brain.fuw.edu.pl/edu/index.php?title=FizykaII_OO/Prawa_Maxwella&amp;action=history"/>
	<updated>2026-04-19T12:36:39Z</updated>
	<subtitle>Historia wersji tej strony wiki</subtitle>
	<generator>MediaWiki 1.34.1</generator>
	<entry>
		<id>http://brain.fuw.edu.pl/edu/index.php?title=FizykaII_OO/Prawa_Maxwella&amp;diff=1024&amp;oldid=prev</id>
		<title>Tspus: Utworzono nową stronę &quot; ==I Prawo Maxwella== Doświadczenie, które pozwoliło nam odkryć i poznać zjawisko indukcji elektromag­netycznej, polegało na tym, że do zwojnicy wprowadzaliśmy...&quot;</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://brain.fuw.edu.pl/edu/index.php?title=FizykaII_OO/Prawa_Maxwella&amp;diff=1024&amp;oldid=prev"/>
		<updated>2015-05-22T10:13:32Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Utworzono nową stronę &amp;quot; ==I Prawo Maxwella== Doświadczenie, które pozwoliło nam odkryć i poznać zjawisko indukcji elektromag­netycznej, polegało na tym, że do zwojnicy wprowadzaliśmy...&amp;quot;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;b&gt;Nowa strona&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;
==I Prawo Maxwella==&lt;br /&gt;
Doświadczenie, które pozwoliło nam odkryć i poznać zjawisko indukcji elektromag­netycznej, polegało na tym, że do zwojnicy wprowadzaliśmy magnes lub elektromagnes. Zwojnica połączona była z czułym miernikiem prądu, na przykład galwanometrem. którego wskazówka wychylała się, gdy w zwojnicy następowała zmiana strumienia wektora indukcji magnetycznej. Zmiana taka towarzyszyła wsuwaniu i wysuwaniu magnesu ze zwojnicy. Jeśli w zwojnicy płynął prąd, to znaczy, że ładunki znalazły się pod działaniem siły pola elektrycznego. W zwojnicy pojawiło się pole elektryczne, które spowodowało przepływ prądu. Zwojnica była tylko magazynem ze swobodnymi elektro­nami.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Można sobie zadać takie pytanie:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czy w przestrzeni pojawi się pole elektryczne towarzyszące zmianom strumienia indukcji magnetycznej, jeśli w tym miejscu nie będzie przewodnika i  nie będzie miernika prądu? Właściwie odpowiedź powinna być twierdząca, bo przewodnik i galwanometr są tylko przyrządami, które pozwalają wykryć prąd elektryczny, czyli już skutek istnienia pola. Przeanalizujmy bliżej to zagadnienie. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Problem sformułujemy tak: &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
w jednorodnym polu magnetycznym, którego indukcja zmienia się proporcjonalnie do czasu, znajduje się przewodnik w kształcie pierścienia o promieniu ''r''. Niech&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt;B = kt&amp;lt;/math&amp;gt;,&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
gdzie &amp;lt;math&amp;gt;k = \frac{dB}{dt}&amp;lt;/math&amp;gt; jest szybkością zmian pola magnetycznego.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Płaszczyzna przewodnika jest prostopadła do linii pola. Od czego zależy natężenie pola elektrycznego, które zostało wytworzone w tym pierścieniu?&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Strumień pola magnetycznego   przenikający przez obwód zmienia się również proporcjonalnie do czasu  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt;\Phi = \pi r^2 kt&amp;lt;/math&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zgodnie z prawem Faradaya  wytworzona w pierścieniu siła elektromotoryczna  wynosi&lt;br /&gt;
           &lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt; \mathrm{E} = -\frac{d\Phi}{dt} = -\pi r^2 k&amp;lt;/math&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Siła elektromotoryczna, zgodnie z definicją tej wielkości, jest równa liczbowo energii elektrycznej wytworzonej przez źródło, przypadającej na jednostkowy ładunek przepływający w ob­wodzie. Dzięki tej energii w przewodniku pod działaniem siły elektrycznej ,poruszają się ładunki. Pole elektryczne o natężeniu &amp;lt;math&amp;gt;\vec{E}&amp;lt;/math&amp;gt; działa siłą &amp;lt;math&amp;gt;F=Eq&amp;lt;/math&amp;gt;  i przesuwając ładunki wykonuje pracę&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt; W = Eq 2\pi r&amp;lt;/math&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Zatem&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt; \mathrm{E} = \frac{Eq 2\pi r}{q} = 2\pi r W&amp;lt;/math&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Z drugiej strony siła elektromotoryczna równa jest szybkości zmian strumienia wektora indukcji pola magnetycznego, czyli&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt;-\pi r^2 \frac{dB}{dt} = E2\pi r &amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
lub w tym konkretnym  przypadku&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt;\mathrm{E} = -\frac{r}{2}k = -\frac{r}{2}\frac{db}{dt}&amp;lt;/math&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wektor natężenia pola elektrycznego jest styczny do obwodu pierścienia i ma dla określonej wartości promienia ''r'' jednakową wartość. Wartość tego wektora  nie zależy od żadnej wielkości charakteryzującej właściwości elektryczne przewodnika. Istnienie przewodnika lub jego brak  są zupełnie nieistotne.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Choć założenia, które przyjęliśmy przy sformułowaniu problemu, były nieco uprosz­czone, żeby uniknąć skomplikowanych przekształceń matematycznych, to jednak wnio­ski. do jakich doszliśmy, dadzą się uogólnić. Można je sformułować tak:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Zmieniające się w czasie pole magnetyczne powoduje powstanie wirowego pola elektrycznego.'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wniosek ten jest treścią  '''I prawa Maxwella'''.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==II prawo Maxwella==&lt;br /&gt;
Wokół przewodnika prostoliniowego z prądem powstaje wirowe pole magnetyczne. Wartość wektora indukcji tego pola jest określone przez prawo Ampere'a&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt;\oint \vec{B}d\vec{l} = \mu_0 \sum_{k=1}^n I_k&amp;lt;/math&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jeśli przez przewodnik płynie prąd zmienny, to oczywiście pole magnetycz­ne wokół przewodnika też będzie zmienne. Kondensator nie stanowi przeszkody dla prądu przemiennego. Włączenie kondensatora płaskiego w dowolnym miejscu&lt;br /&gt;
przewodnika prostoliniowego pozwoli na przeanalizowanie, co dzieje się między jego okładkami.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Natężenie pola elektrycznego &amp;lt;math&amp;gt;\vec{E}&amp;lt;/math&amp;gt; w kondensatorze płaskim, którego pojemność można wyrazić wzorem &amp;lt;math&amp;gt;C=\frac{\varepsilon_0 S}{d}\frac{q}{U}&amp;lt;/math&amp;gt; można zapisać jako:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt; E = \frac{U}{d}=\frac{1}{d}\frac{qd}{\varepsilon_0 S}= \frac{q}{S\varepsilon_0}&amp;lt;/math&amp;gt;,&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
zależy więc  od ładunku ''q'' na powierzchni okładek, wielkości okładek  ''S''. Zatem strumień wektora natężenia pola  elektrycznego &amp;lt;math&amp;gt;\Phi_E&amp;lt;/math&amp;gt; przenikający przez powierzchnię ''S'' jest równy&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt;\Phi_E=\frac{q}{\varepsilon_0}&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
a jego zmiana &amp;amp;mdash; &amp;lt;math&amp;gt;\Delta\Phi=\frac{\Delta q}{\varepsilon_0}&amp;lt;/math&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Widać, że zmiana strumienia wektora natężenia pola elektrycznego zależy od zmiany  ładunku na okładkach. Obliczając dwustronnie pochodną względem czasu, otrzymujemy:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt;\frac{d\Phi}{dt} = \frac{dq}{\varepsilon_0 dt}&amp;lt;/math&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wielkość &amp;lt;math&amp;gt;\frac{dq}{dt}&amp;lt;/math&amp;gt; nazywamy '''prądem przesunięcia''', bo jest jak gdyby prądem płynącym przez kondensator. „Jak gdyby&amp;quot;, bo przez kondensator ładunki nie przepływają.  Prąd przesunięcia jest równy szybkości zmian strumienia pola elektrycznego w kondensatorze, pomnożonej przez stałą  &amp;lt;math&amp;gt;\varepsilon_0&amp;lt;/math&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt; I_p=\varepsilon_0 \frac{d\Phi_E}{dt} &amp;lt;/math&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Można powiedzieć tak &amp;amp;mdash; źródłami pola magnetycznego wirowego, które powstaje wokół przewodnika i kondensatora, są: prąd elektryczny i zmienny w czasie strumień pola elektrycznego. Innymi słowy, wokół kondensatora, w którym jest zmienne pole  elektryczne powstaje wirowe pole magnetyczne. Ogólnie powiemy tak:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Zmienne w czasie pole elektryczne powoduje powstanie wirowego pola  magnetycznego. Jest to treść  II prawa Maxwella.'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Prawa Maxwella w postaci całkowej:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt;\oint \vec{E}d\vec{l} = \frac{d\Phi_B}{dt}&amp;lt;/math&amp;gt;,&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;math&amp;gt;\oint \vec{B}d\vec{l} \mu_0 \left( I + \varepsilon_0 \frac{d\Phi_E}{dt}\right)&amp;lt;/math&amp;gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
James Maxwell, analizując prawo Faradaya i prawo Ampere'a oraz rozszerzając je podobnie do tego, jak my to zrobiliśmy przed chwilą, przewidział możliwość istnienia i  wytwarzania  fal elektromagnetycznych &amp;amp;mdash; czyli rozchodzącego się w przestrzeni zaburzenia pola elektrycznego i magnetycznego. Ponadto jego równania połączyły dwa osobne dotąd działy: magnetyzm i elektryczność.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Tspus</name></author>
		
	</entry>
</feed>