PPy3/PierwszeKroki - Historia wersji

RobertJB: /* Używanie linii poleceń interpretera */

2024-10-03T11:44:57Z

Używanie linii poleceń interpretera

RobertJB: /* Używanie linii poleceń interpretera */

2023-05-10T10:07:07Z

Używanie linii poleceń interpretera

RobertJB: /* Podstawowe cegiełki */

2023-05-10T09:55:43Z

Podstawowe cegiełki

RobertJB: /* Podstawowe cegiełki */

2022-07-29T11:18:43Z

Podstawowe cegiełki

RobertJB: /* Ćwiczenia */

2016-07-07T14:21:22Z

Ćwiczenia

RobertJB: /* Podstawowe cegiełki */

2016-06-28T14:34:45Z

Podstawowe cegiełki

RobertJB o 13:38, 28 cze 2016

2016-06-28T13:38:34Z

RobertJB: formatowanie

2016-06-27T11:36:06Z

formatowanie

RobertJB: /* Najprostszy program */

2016-06-21T11:16:09Z

Najprostszy program

RobertJB o 15:00, 15 cze 2016

2016-06-15T15:00:30Z

@@ Linia 94: / Linia 94: @@
 <blockquote>
-'''UWAGA:''' polecenie <tt>ipython</tt> (bez 3) wywoła starszą wersję Pythona. I odpowiednio - <tt>python</tt> wywołuje starszą wersję "zwykłego" interpretera, a <tt>python3</tt> - wersję aktualną.
+'''UWAGA:''' polecenie <tt>ipython</tt> (bez 3) wywoła domyślną wersję Pythona &mdash; aktualnie wersję 3.
 </blockquote>

@@ Linia 83: / Linia 83: @@
 ==Używanie linii poleceń interpretera==
-''Interpreter'' to aplikacja, która potrafi czytać tekst kodu w języku Python i wykonać zapisane w nim polecenia. Może on być używany jako samodzielne polecenie, wywoływane w oknie terminala, lub zintegrowany z środowiskiem programistycznym w rodzaju ''Spyder''.
+''Interpreter'' to aplikacja, która potrafi czytać tekst kodu w języku Python i wykonać zapisane w nim polecenia. Może on być używany jako samodzielne polecenie, wywoływane w oknie terminala, lub zintegrowany z środowiskiem programistycznym w rodzaju ''Spyder'' lub ''Visual Studio Code''.
 Zanim zaczniemy pisać "poważne" programy, nauczymy się korzystać z ''trybu interaktywnego'' interpretera, który pozwala na wpisywanie po jednym poleceniu i natychmiastowe uzyskanie wyniku jego wykonania. Można go używać do podręcznych rachunków - zamiast kalkulatora -- i do eksperymentowania z kodem w Pythonie. Do pracy interaktywnej warto używać "wzbogaconej" wersji interpretera, wywoływanej poleceniem
@@ Linia 132: / Linia 132: @@
 *pisząc ułamek dziesiętny (liczbę z kropką), można pominąć część całkowitą lub ułamkową, o ile ma ona być zero (nie można jednak pominąć obu);
 *liczby całkowite mogą być dowolnie duże (w ramach fizycznych ograniczeń komputera)
-*operacje na ułamkach należy zawsze traktować jako przybliżone - komputer może ogarnąć tylko skończoną liczbę cyfr
+*operacje na ułamkach należy zawsze traktować jako przybliżone - w operacjach na liczbach ułamkowych komputer może ogarnąć tylko skończoną liczbę cyfr
-*zwykłe dzielenie da zawsze wynik ułamkowy; istnieje jednak operator <tt>//</tt> dzielenia całkowitego
+*zwykłe dzielenie da zawsze wynik ułamkowy; istnieje jednak operator <tt>//</tt> dzielenia całkowitego, który odrzuca resztę
 *gdy chcemy zakończyć "rozmowę" z interpreterem, piszemy <tt>exit()</tt>; jeżeli pracujemy w Linuxie, zadziała również dwukrotne <tt>Ctrl-D</tt> (tzn. trzymając naciśnięty klawisz <tt>Ctrl</tt> stukamy dwukrotnie w klawisz <tt>D</tt>)

@@ Linia 69: / Linia 69: @@
 </source>
-'*' to mnożenie, '//' to dzielenie całkowitoliczbowe, '%' to reszta z dzielenia (liczb całkowitych), '**' to potęgowanie.
+'*' to mnożenie, '//' to dzielenie całkowitoliczbowe, '%' to reszta z dzielenia (na ogół stosowana do liczb całkowitych, ale niekoniecznie), '**' to potęgowanie.
 *Napisy też można "dodawać":

@@ Linia 60: / Linia 60: @@
 </source>
-'''UWAGA:''' znak równości to nie porównanie, a ''operator przypisania''. Powoduje on, że nazwa po jego lewej stronie będzie odtąd oznaczać wartość zapisaną po prawej.
+'''UWAGA:''' znak równości to nie porównanie, a ''operator przypisania''. Powoduje on, że nazwa po jego lewej stronie będzie odtąd oznaczać wartość zapisaną po prawej. W szczególności, po lewej stronie znaku równości nie może występować np. stała liczba.
 *Więcej o stałych i nazwach na następnej stronie, na razie tyle nam wystarczy.
@@ Linia 78: / Linia 78: @@
 print(powitanie)
 </source>
 ==Używanie linii poleceń interpretera==

← poprzednia wersja		Wersja z 14:21, 7 lip 2016
Linia 194:		Linia 194:

	==Ćwiczenia==		==Ćwiczenia==
		+
		+	===Rachunki w linii poleceń===
		+
		+	#Ile wynosi reszta z dzielenia 2<sup>999</sup> przez 7?
		+	#Która z tych liczb mniej się różni od pierwiastka kwadratowego z 2: 721/510 czy 722/510?
		+	#Oblicz pierwiastek kwadratowy z 2, a następnie - podnieś go do kwadratu; ile wynosi względny błąd wyniku?
		+

	''CDN''		''CDN''

@@ Linia 7: / Linia 7: @@
 *''Prosta'' instrukcja to (zasadniczo) jedna linijka, kończy się wraz z przejściem do kolejnej linii.
 *Instrukcja złożona, to linijka otwierająca '''zawsze zakończona dwukropkiem''', a po niej - '''blok wcięty''', tj. ciąg instrukcji (prostych i/lub złożonych) pisanych z dodatkowym ''wcięciem'' w stosunku do linijki otwierającej; mogą to być dodatkowe (np. dwie lub cztery) spacje, lub kod tabulacji, na początku każdej linijki. Koniec instrukcji złożonej następuje wraz z powrotem do poprzedniego ''poziomu wcięcia''.
 <blockquote>
@@ Linia 40: / Linia 41: @@
 *Instrukcje budowane są z wyrażeń, a wyrażenia - z nazw, stałych i operatorów.
-*'''Nazwa''' może składać się z liter (bez ogonków), cyfr i znaku podkreślenia (_). Nie może zaczynać się od cyfry. Litery małe i wielkie są rozróżniane.
+*'''Nazwa''' może składać się z liter, cyfr i znaku podkreślenia (_). Nie może zaczynać się od cyfry. Litery małe i wielkie są rozróżniane.
 *Przykładem stałych są liczby - całkowite i ułamki dziesiętne. Zamiast przecinkiem, część ułamkową oddziela się kropką.
 *Inny rodzaj stałych to napisy. Można je budować na kilka sposobów:
@@ Linia 65: / Linia 66: @@
 <source lang=python>
-+ - * / % **
++ - * /  // % **
 </source>
-'*' to mnożenie, '%' to reszta z dzielenia (liczb całkowitych), '**' to potęgowanie.
+'*' to mnożenie, '//' to dzielenie całkowitoliczbowe, '%' to reszta z dzielenia (liczb całkowitych), '**' to potęgowanie.
 *Napisy też można "dodawać":

@@ Linia 191: / Linia 191: @@
 *Postać drugiej linijki tłumaczy się tym, że nasz program <tt>hello.py</tt> nie jest zainstalowany w systemie i nie zostanie odnaleziony przez przeszukanie standardowych lokalizacji programów na dysku. Należy wyraźnie wskazać, że chodzi o plik znajdujący się w bieżącym folderze - i to tu robimy.
 *Plik z kodem w Pythonie nie musi mieć nazwy kończącej się na <tt>.py</tt> - jest to jednak wygodne, bo np. edytory tekstu traktują to jako sugestię co do zawartości pliku, i mogą dostosować do tego swoje działanie (np. <tt>gedit</tt>)
 ----

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
-== Pierwsze kroki ==
+= Pierwsze kroki =
-===Podstawowe cegiełki===
+==Podstawowe cegiełki==
 *Program w Pythonie to tekst, stanowiący ciąg instrukcji; są one wykonywane przez ''interpreter'' (zasadniczo) kolejno jedna po drugiej.
@@ Linia 78: / Linia 78: @@
 </source>
-===Używanie linii poleceń interpretera===
+==Używanie linii poleceń interpretera==
 ''Interpreter'' to aplikacja, która potrafi czytać tekst kodu w języku Python i wykonać zapisane w nim polecenia. Może on być używany jako samodzielne polecenie, wywoływane w oknie terminala, lub zintegrowany z środowiskiem programistycznym w rodzaju ''Spyder''.
@@ Linia 94: / Linia 94: @@
 </blockquote>
-====Wykonywanie rachunków====
+===Wykonywanie rachunków===
 <source lang=python>
@@ Linia 133: / Linia 133: @@
 *gdy chcemy zakończyć "rozmowę" z interpreterem, piszemy <tt>exit()</tt>; jeżeli pracujemy w Linuxie, zadziała również dwukrotne <tt>Ctrl-D</tt> (tzn. trzymając naciśnięty klawisz <tt>Ctrl</tt> stukamy dwukrotnie w klawisz <tt>D</tt>)
-===Jak uzyskać pomoc===
+==Jak uzyskać pomoc==
 W programie IPython mamy w każdej chwili dostęp do pomocy na temat poleceń, funkcji itd. Pythona:
@@ Linia 159: / Linia 159: @@
 </blockquote>
-===Najprostszy program===
+==Najprostszy program==
 Za pomocą ulubionego edytora tekstowego stwórzmy plik o nazwie <tt>hello.py</tt> i następującej treści:

← poprzednia wersja		Wersja z 15:00, 15 cze 2016
Linia 133:		Linia 133:
	*gdy chcemy zakończyć "rozmowę" z interpreterem, piszemy <tt>exit()</tt>; jeżeli pracujemy w Linuxie, zadziała również dwukrotne <tt>Ctrl-D</tt> (tzn. trzymając naciśnięty klawisz <tt>Ctrl</tt> stukamy dwukrotnie w klawisz <tt>D</tt>)		*gdy chcemy zakończyć "rozmowę" z interpreterem, piszemy <tt>exit()</tt>; jeżeli pracujemy w Linuxie, zadziała również dwukrotne <tt>Ctrl-D</tt> (tzn. trzymając naciśnięty klawisz <tt>Ctrl</tt> stukamy dwukrotnie w klawisz <tt>D</tt>)

		+	===Jak uzyskać pomoc===

		+	W programie IPython mamy w każdej chwili dostęp do pomocy na temat poleceń, funkcji itd. Pythona:
		+
		+	<source lang=python>
		+	In [8]: print?
		+	Type: builtin_function_or_method
		+	String form: <built-in function print>
		+	Namespace: Python builtin
		+	Docstring:
		+	print(value, ..., sep=' ', end='\n', file=sys.stdout, flush=False)
		+
		+	Prints the values to a stream, or to sys.stdout by default.
		+	Optional keyword arguments:
		+	file: a file-like object (stream); defaults to the current sys.stdout.
		+	sep: string inserted between values, default a space.
		+	end: string appended after the last value, default a newline.
		+	flush: whether to forcibly flush the stream.
		+	</source>
		+
		+	W tym przykładzie uzyskaliśmy szczegółowy opis zastosowania funkcji wbudowanej <tt>print</tt>. Wprawdzie po angielsku, ale mam nadzieję, że nie jest to przeszkoda nie do przeskoczenia. Już niedługo będziemy dokładnie rozumieli to, co jest tu napisane.
		+
		+	<blockquote>
		+	Jeżeli tekst pomocy jest dłuższy, to będzie wyświetlany w trybie pozwalającym m. in. na jego przewijanie z użyciem klawiszy strzałek czy <tt>PgUp</tt>, <tt>PgDn</tt>. Aby wyjść z tego trybu i powrócić do interpretera, wystarczy nacisnąć <tt>q</tt>.
		+	</blockquote>
		+
		+	===Najprostszy program===
		+
		+	Za pomocą ulubionego edytora tekstowego stwórzmy plik o nazwie <tt>hello.py</tt> i następującej treści:
		+
		+	<source lang=python>
		+	#! /usr/bin/python3
		+
		+	print('Witaj świecie!')
		+
		+	</source>
		+
		+	Zgodnie z tradycją, będzie to program wykonujący jedno banalne zadanie: wypisanie komunikatu o ustalonej treści. Zgodnie z zasadą, że programowanie w Pythonie ma być maksymalnie proste - jedynym niezbędnym elementem tego programu jest linijka wywołująca funkcję <tt>print</tt>. W tym przykładzie, uzupełniłem treść programu o pierwszą linijkę, zaczynającą się od znaku kratki (<tt>#</tt>) - istotne jest, aby była to dokładnie pierwsza linijka w pliku, i by zaczynała się od pierwszej pozycji w wierszu. Czyli, aby <tt>#!</tt> były dokładnie dwoma pierwszymi znakami w treści pliku. Z punktu widzenia Pythona, linijka ta jest komentarzem, i przy uruchamianiu pliku jest ignorowana. Pozwala ona jednak, by plik ten był automatycznie rozpoznawany przez system operacyjny (Linux) jako zawierający program w języku Python. Jaki z tego pożytek, dowiemy się za chwilę.
		+
		+	Aby ten program uruchomić, jest parę sposobów. Najprościej:
		+
		+	<source lang=bash>
		+	$ python3 hello.py
		+	</source>
		+
		+	powyższe polecenie wpisujemy w terminalu, w trybie powłoki systemowej (''nie w programie IPython!''). Tutaj musieliśmy jawnie wywołać interpreter Pythona i wskazać mu plik <tt>hello.py</tt> jako zawierający kod do uruchomienia.
		+
		+	Zamiast tego, możemy nadać plikowi <tt>hello.py</tt> atrybut pliku wykonywalnego, czyli programu, i uruchomić go bezpośrednio:
		+
		+	<source lang=bash>
		+	$ chmod +x hello.py
		+	$ ./hello.py
		+	</source>
		+
		+	*Polecenie z pierwszej linijki wystarczy wykonać raz dla danego pliku
		+	*Postać drugiej linijki tłumaczy się tym, że nasz program <tt>hello.py</tt> nie jest zainstalowany w systemie i nie zostanie odnaleziony przez przeszukanie standardowych lokalizacji programów na dysku. Należy wyraźnie wskazać, że chodzi o plik znajdujący się w bieżącym folderze - i to tu robimy.
		+	*Plik z kodem w Pythonie nie musi mieć nazwy kończącej się na <tt>.py</tt> - jest to jednak wygodne, bo np. edytory tekstu traktują to jako sugestię co do zawartości pliku, i mogą dostosować do tego swoje działanie (np. <tt>gedit</tt>)

	----		----