PPy3/SekwencjeIIteracja - Historia wersji

RobertJB: /* Sekwencje i iteracja */

2022-07-29T12:58:23Z

Sekwencje i iteracja

RobertJB: /* Sekwencje i iteracja */

2022-07-29T12:54:56Z

Sekwencje i iteracja

RobertJB: /* Więcej o napisach */

2017-06-30T14:15:01Z

Więcej o napisach

RobertJB: /* Ćwiczenia */

2016-11-20T13:04:33Z

Ćwiczenia

RobertJB o 13:39, 5 sie 2016

2016-08-05T13:39:09Z

RobertJB: /* Ćwiczenia */

2016-07-08T12:04:24Z

Ćwiczenia

RobertJB: /* Ćwiczenia */

2016-07-08T12:00:36Z

Ćwiczenia

RobertJB: RobertJB przeniósł stronę SekwencjeIIteracja do PPy3/SekwencjeIIteracja: ups

2016-06-29T14:02:08Z

RobertJB przeniósł stronę SekwencjeIIteracja do PPy3/SekwencjeIIteracja: ups

RobertJB: /* Pętla while */

2016-06-29T13:56:24Z

Pętla while

RobertJB: /* Pętla while */

2016-06-29T13:50:30Z

Pętla while

← poprzednia wersja		Wersja z 12:58, 29 lip 2022
Linia 23:		Linia 23:

	'''Uwaga:''' pozycje numerowane są kolejnymi liczbami naturalnymi, począwszy od zera - podobnie, jak w większości języków programowania.		'''Uwaga:''' pozycje numerowane są kolejnymi liczbami naturalnymi, począwszy od zera - podobnie, jak w większości języków programowania.
		+
		+	Sięgnięcie po element nie występujący w liście, to znaczy podanie numeru pozycji poza zakresem rozmiaru danej listy, będzie błędem i domyślnie spowoduje przerwanie wykonywania programu.

	Można też podmienić istniejący element na inny:		Można też podmienić istniejący element na inny:

@@ Linia 13: / Linia 13: @@
 </source>
-To co stoi po prawej stronie znaku równości to literalny zapis listy - ciąg elementów, oddzielonych przecinkami, wewnątrz pary nawiasów kwadratowych. Oczywiście jako elementy mogą występować zarówno stałe literalne - jak w tym przykładzie, jak i nazwy (zmienne).
+To co stoi po prawej stronie znaku równości to literalny zapis listy - ciąg elementów, oddzielonych przecinkami, wewnątrz pary nawiasów kwadratowych. Oczywiście jako elementy mogą występować zarówno stałe literalne - jak w tym przykładzie, jak i nazwy (zmienne) &mdash; oczywiście takie, którym uprzednio nadano wartości.
-Z listy - podobnie jak z każdej sekwencji - można pobrać element stojący w dowolnej pozycji:
+Z listy - podobnie jak z każdej sekwencji - można pobrać element stojący w dowolnej pozycji, podając jej numer:
 <source lang=python>
@@ Linia 99: / Linia 99: @@
 </source>
-*Pierwszy blok instrukcji będzie wykonany tyle razy, ile elementów ma sekwencja
+*Pierwszy blok instrukcji będzie wykonany ''w zasadzie'' tyle razy, ile elementów ma sekwencja
 *Za każdym razem nazwa ''element'' oznaczać będzie kolejny element sekwencji, zgodnie z ich porządkiem
 *''sekwencja'' może być pusta; nie jest to błąd, ale wtedy pierwszy blok nie będzie wykonany ani razu
@@ Linia 137: / Linia 137: @@
 <blockquote><small>
-Tu jest pewne oszustwo: wynikiem wywołania <tt>range</tt> nie jest tak naprawdę lista ani sekwencja, ale jeszcze pewnego innego rodzaju obiekt iterowalny, czyli mogący służyć za źródło elementów w iteracji. Na razie to jest jednak drobny szczegół. Jeżeli potrzebujemy dosłownej listy o takich elementach, wystarczy wykonać tzw. rzutowanie, czyli przyłożyć funkcję <tt>list</tt>: <tt>lista = list(range(3))</tt>
+Tu jest pewne oszustwo: wynikiem wywołania <tt>range</tt> nie jest tak naprawdę lista, ale pewnego innego rodzaju typ sekwencji, a więc mogący służyć za źródło elementów w iteracji. Na razie to jest jednak drobny szczegół. Jeżeli potrzebujemy dosłownej listy o takich elementach, wystarczy wykonać tzw. rzutowanie, czyli przyłożyć funkcję <tt>list</tt>: <tt>lista = list(range(3))</tt>
 </small></blockquote>
@@ Linia 162: / Linia 162: @@
 Funkcja <tt>enumerate</tt> produkuje sekwencję par: ''nr pozycji'', ''element'' - i jest bardzo przydatna w takich sytuacjach.
-Z dokonywaniem wewnątrz pętli zmian na sekwencji, po której iterujemy, należy jednak uważać. To, co robimy w tym przykładzie jest akurat niegroźne, natomiast umieszczenie wewnątrz pętli operacji zmieniających '''długość''' sekwencji, po której iterujemy mogłoby dać nieoczekiwane wyniki.
+Z dokonywaniem wewnątrz pętli zmian na sekwencji, po której iterujemy, należy jednak uważać. To, co robimy w tym przykładzie jest akurat niegroźne, natomiast umieszczenie wewnątrz pętli operacji zmieniających '''długość''' sekwencji, po której iterujemy mogłoby dać nieoczekiwane wyniki. Spróbuj np.:
 ==Więcej o listach==
@@ Linia 196: / Linia 204: @@
 Jak widać, pominięcie pozycji początkowej lub końcowej oznacza: ,,do oporu". Trzecia liczba charakteryzująca wycinek, o ile występuje - to ,,skok" wskaźnika. Przykładowo, <tt>a[::2]</tt> oznaczałoby listę zawierającą co drugi element listy <tt>a</tt>, natomiast <tt>a[::-1]</tt>: listę składającą się z tych samych elementów, co <tt>a</tt> - lecz w odwrotnej kolejności.
-Wyrażenie <tt>numerki[:]</tt>, tzw. pełny wycinek, tworzy pełną ''kopię'' listy <tt>numerki</tt>; tzn. nie jest to ''ta sama'' lista, chociaż składa się z tych samych elementów. Jest to tzw. ''kopia płytka'' - oznacza to tyle, że jeżeli wśród elementów kopiowanej listy były obiekty złożone (np. inne listy), to elementami kopii będą '''te same''' listy, a nie - ich kopie.
+Wyrażenie <tt>numerki[:]</tt>, tzw. pełny wycinek, tworzy pełną ''kopię'' listy <tt>numerki</tt>; tzn. '''nie''' jest to ''ta sama'' lista, chociaż składa się z tych samych elementów. Jest to tzw. ''kopia płytka'' - oznacza to tyle, że jeżeli wśród elementów kopiowanej listy były obiekty złożone (np. inne listy), to elementami kopii będą '''te same''' listy, a nie - ich kopie.
 Wycinek jest zawsze nową listą, również w ostatnim przypadku - gdy jej skład jest taki sam, jak oryginalnej. Wtedy stanowi kopię pierwotnej listy. Można jednak też podstawiać do wycinka:
@@ Linia 218: / Linia 226: @@
 w ten sposób powstaje nowa lista, która ze składników bierze elementy, ale poza tym nie ma z nimi nic wspólnego; późniejsze zmiany w listach-składnikach nie mają wpływu na sumę.
-Listy można też zwielokratniać; np. aby uzyskać listę siedmiu dwójek:
+Listy można też zwielokrotnić; np. aby uzyskać listę siedmiu dwójek:
 <source lang=python>
@@ Linia 266: / Linia 274: @@
 → ['a', 'b', 'c', 'd', 'e']
 </source>
 Do operacji odwrotnej można użyć metody <tt>join</tt>:
@@ Linia 278: / Linia 288: @@
 ==Pętla <tt>while</tt>==
-To jeszcze jeden sposób iteracji, tak naprawdę prostszy od pętli <tt>for</tt> - gdyż nie oparty na sekwencjach; zwykle mniej wygodny w użyciu, ale w niektórych przypadkach nieodzowny.
+To jeszcze jeden sposób iteracji, tak naprawdę prostszy od pętli <tt>for</tt> &mdash; gdyż nie oparty na sekwencjach; zwykle mniej wygodny w użyciu, ale w niektórych przypadkach nieodzowny.
 <source lang=python>

← poprzednia wersja		Wersja z 14:15, 30 cze 2017
Linia 250:		Linia 250:

	Napisy dopuszczają tylko część operacji dostępnych dla list, ze względu na własność niemodyfikowalności. Posiadają za to szereg swoistych metod. Trzeba pamiętać, że żadna z tych metod ''nie zmienia'' napisu, którego dotyczy - wynikiem może być jedynie '''nowy''' napis, stworzony na podstawie oryginalnego.		Napisy dopuszczają tylko część operacji dostępnych dla list, ze względu na własność niemodyfikowalności. Posiadają za to szereg swoistych metod. Trzeba pamiętać, że żadna z tych metod ''nie zmienia'' napisu, którego dotyczy - wynikiem może być jedynie '''nowy''' napis, stworzony na podstawie oryginalnego.
		+
		+	Niemniej napis ''również'' jest sekwencją, i może być np. zastosowany w pętli <tt>for</tt>. Ale sekwencją czego? Oczywiście znaków — z tym, że w Pythonie nie ma oddzielnego typu danych ,,znak". Znaki to po prostu napisy jednoelementowe.

	Przykład: metoda <tt>upper</tt> (zamienia małe litery na wielkie):		Przykład: metoda <tt>upper</tt> (zamienia małe litery na wielkie):

← poprzednia wersja		Wersja z 13:04, 20 lis 2016
Linia 328:		Linia 328:

	3. Napisać program, który sprawdza jaka jest najmniejsza liczba wyrazów szeregu harmonicznego, jaką należy posumować, aby wynik przekroczył daną liczbę dodatnią (,,próg").		3. Napisać program, który sprawdza jaka jest najmniejsza liczba wyrazów szeregu harmonicznego, jaką należy posumować, aby wynik przekroczył daną liczbę dodatnią (,,próg").
		+
		+	4. Napisać program, który gra z użytkownikiem w zgadywanie liczby (,,sekretna" liczba do odgadnięcia jest wpisana w kod programu). Użytkownik jest proszony o próbę zgadnięcia, w odpowiedzi otrzymuje informację, czy sekretna liczba jest większa czy mniejsza od podanej przez niego; w przypadku trafnego zgadnięcia, program składa gratulacje i podaje, po ilu próbach udało się zgadnąć.

@@ Linia 13: / Linia 13: @@
 </source>
-To co stoi po prawej stronie znaku równości to literalny zapis listy - ciąg elementów, oddzielonych przecinkami, wewnątrz pary nawiasów kwadratowych.
+To co stoi po prawej stronie znaku równości to literalny zapis listy - ciąg elementów, oddzielonych przecinkami, wewnątrz pary nawiasów kwadratowych. Oczywiście jako elementy mogą występować zarówno stałe literalne - jak w tym przykładzie, jak i nazwy (zmienne).
 Z listy - podobnie jak z każdej sekwencji - można pobrać element stojący w dowolnej pozycji:
@@ Linia 105: / Linia 105: @@
 *Blok <tt>else</tt> (wraz z linijką go otwierającą) jest opcjonalny (niekonieczny)
 *W pierwszym bloku mogą wystąpić specjalne polecenia: <tt>break</tt> i <tt>continue</tt>
-**<tt>break</tt> znaczy: przerwij pętlę natychmiast, pomiń wszystkie pozostałe elementy sekwekcji, pomiń również ewentualny blok <tt>else</tt>
+**<tt>break</tt> znaczy: przerwij pętlę natychmiast, pomiń wszystkie pozostałe elementy sekwekcji, '''pomiń również ewentualny blok <tt>else</tt>'''
 **<tt>continue</tt> oznacza: przerwij działania na aktualnym elemencie, i wróć do początku bloku biorąc kolejny element. Jeśli już zabrakło elementów, przejdź do bloku <tt>else</tt>, albo (gdy go nie ma) do polecenia następnego po pętli
 <blockquote><small>
-Blok <tt>else</tt> w pętli <tt>for</tt> jest stosunkowo rzadko widywany. Nawet wielu dość biegłych w Pythonie nie wie o tej opcji.
+Blok <tt>else</tt> w pętli <tt>for</tt> jest stosunkowo rzadko widywany. Nawet wielu programistów dość biegłych w Pythonie nie wie (lub zapomniało) o istnieniu tej opcji.
 </small></blockquote>
@@ Linia 136: / Linia 137: @@
 <blockquote><small>
-Tu jest pewne oszustwo: wynikiem wywołania <tt>range</tt> nie jest tak naprawdę lista ani sekwencja, ale jeszcze pewnego innego rodzaju obiekt mogący służyć za źródło elementów w iteracji. Na razie to jest jednak drobny szczegół. Jeżeli potrzebujemy dosłownej listy o takich elementach, wystarczy wykonać tzw. rzutowanie, czyli przyłożyć funkcję <tt>list</tt>: <tt>lista = list(range(3))</tt>
+Tu jest pewne oszustwo: wynikiem wywołania <tt>range</tt> nie jest tak naprawdę lista ani sekwencja, ale jeszcze pewnego innego rodzaju obiekt iterowalny, czyli mogący służyć za źródło elementów w iteracji. Na razie to jest jednak drobny szczegół. Jeżeli potrzebujemy dosłownej listy o takich elementach, wystarczy wykonać tzw. rzutowanie, czyli przyłożyć funkcję <tt>list</tt>: <tt>lista = list(range(3))</tt>
 </small></blockquote>
@@ Linia 195: / Linia 196: @@
 Jak widać, pominięcie pozycji początkowej lub końcowej oznacza: ,,do oporu". Trzecia liczba charakteryzująca wycinek, o ile występuje - to ,,skok" wskaźnika. Przykładowo, <tt>a[::2]</tt> oznaczałoby listę zawierającą co drugi element listy <tt>a</tt>, natomiast <tt>a[::-1]</tt>: listę składającą się z tych samych elementów, co <tt>a</tt> - lecz w odwrotnej kolejności.
-Wyrażenie <tt>numerki[:]</tt>, tzw. pełny wycinek, tworzy pełną ''kopię'' listy <tt>numerki</tt>; tzn. nie jest to ''ta sama'' lista, chociaż składa się z tych samych elementów.
+Wyrażenie <tt>numerki[:]</tt>, tzw. pełny wycinek, tworzy pełną ''kopię'' listy <tt>numerki</tt>; tzn. nie jest to ''ta sama'' lista, chociaż składa się z tych samych elementów. Jest to tzw. ''kopia płytka'' - oznacza to tyle, że jeżeli wśród elementów kopiowanej listy były obiekty złożone (np. inne listy), to elementami kopii będą '''te same''' listy, a nie - ich kopie.
 Wycinek jest zawsze nową listą, również w ostatnim przypadku - gdy jej skład jest taki sam, jak oryginalnej. Wtedy stanowi kopię pierwotnej listy. Można jednak też podstawiać do wycinka:
@@ Linia 215: / Linia 216: @@
 </source>
-w ten sposób powstaje nowa lista, która ze składników bierze elementy ale poza tym nie ma z nimi nic wspólnego; późniejsze zmiany w listach-składnikach nie mają wpływu na sumę.
+w ten sposób powstaje nowa lista, która ze składników bierze elementy, ale poza tym nie ma z nimi nic wspólnego; późniejsze zmiany w listach-składnikach nie mają wpływu na sumę.
 Listy można też zwielokratniać; np. aby uzyskać listę siedmiu dwójek:

@@ Linia 324: / Linia 324: @@
 *z wykorzystaniem pętli <tt>while</tt>
-. Wykorzystując pętlę <tt>while</tt> oraz tzw. metodę sita Eratostenesa napisać program, który sprawdza czy zadana liczba naturalna jest liczbą pierwszą.
+. Wykorzystując pętlę <tt>while</tt> napisać program, który sprawdza czy zadana liczba naturalna jest liczbą pierwszą.
 . Napisać program, który sprawdza jaka jest najmniejsza liczba wyrazów szeregu harmonicznego, jaką należy posumować, aby wynik przekroczył daną liczbę dodatnią (,,próg").

@@ Linia 319: / Linia 319: @@
 =Ćwiczenia=
-{''tu będą sugerowane zadania''}
+. Napisać program, który sumuje liczby naturalne od 1 do 100:
 ----

← poprzednia wersja	Wersja z 14:02, 29 cze 2016
(Brak różnic)

← poprzednia wersja		Wersja z 13:56, 29 cze 2016
Linia 300:		Linia 300:

	W ogólnej postaci, blok występujący po linijce <tt>else:</tt> jest wykonywany po zakończeniu pętli wskutek niespełnienia warunku początkowego, natomiast jest pomijany, jeśli przerwanie pętli było spowodowane instrukcją <tt>break</tt>.		W ogólnej postaci, blok występujący po linijce <tt>else:</tt> jest wykonywany po zakończeniu pętli wskutek niespełnienia warunku początkowego, natomiast jest pomijany, jeśli przerwanie pętli było spowodowane instrukcją <tt>break</tt>.
		+
		+	Zasadniczo każdą pętlę <tt>for</tt> dałoby się przepisać jako równoważną pętlę <tt>while</tt> - przykładowo:
		+
		+	<source lang=python>
		+	for x in lista:
		+	działaj_na(x)
		+
		+	# równoważnie:
		+
		+	k = 0
		+	while k < len(lista):
		+	działaj_na(lista[k])
		+	k += 1
		+	</source>
		+
		+	nie należy jednak zazwyczaj tego robić, ponieważ (najczęściej) pętla <tt>for</tt> jest bardziej czytelna.

	=Ćwiczenia=		=Ćwiczenia=

← poprzednia wersja		Wersja z 13:50, 29 cze 2016
Linia 274:		Linia 274:

	==Pętla <tt>while</tt>==		==Pętla <tt>while</tt>==
		+
		+	To jeszcze jeden sposób iteracji, tak naprawdę prostszy od pętli <tt>for</tt> - gdyż nie oparty na sekwencjach; zwykle mniej wygodny w użyciu, ale w niektórych przypadkach nieodzowny.
		+
		+	<source lang=python>
		+	# postać najprostsza
		+
		+	while WARUNEK:
		+	BLOK INSTRUKCJI
		+
		+	# ogólna postać:
		+
		+	while WARUNEK:
		+	BLOK1
		+	else:
		+	BLOK2
		+	</source>
		+
		+	Polega na powtarzaniu bloku instrukcji nieokreśloną liczbę razy; przed każdym kolejnym wykonaniem na nowo sprawdzany jest warunek, i jeśli okaże się fałszywy - powtarzanie się kończy.
		+
		+	Innym sposobem przerwania pętli <tt>while</tt> jest umieszczenie gdzieś w bloku instrukcji <tt>break</tt> - zwykle pod pewnym warunkiem (tzn. wewnątrz instrukcji warunkowej <tt>if</tt>). Wykonanie break polega na ,,wyskoczeniu" z pętli - i przejściu do dalszego ciągu programu, po bloku wewnętrznym pętli.
		+
		+	Oczywiście aby <tt>WARUNEK</tt> mógł okazać się za którymś razem fałszywy, i spowodować przerwanie pętli, musi on być zbudowany z wykorzystaniem zmiennych, których wartości ulegają zmianom wewnątrz pętli. Zdarza się jednak widzieć pętlę zaczynającą się od <tt>while True:</tt> - formalnie jest to pętla nieskończona, którą może zakończyć jedynie wywołanie instrukcji <tt>break</tt> występującej gdzieś w wewnętrznym bloku.
		+
		+	Wewnątrz bloku może wystąpić również instrukcja <tt>continue</tt> - działa ona analogicznie, jak w pętli <tt>for</tt>, a więc powoduje przerwanie wykonywania aktualnej iteracji i przeskok do początku pętli, czyli sprawdzenia warunku jej kontynuowania.
		+
		+	W ogólnej postaci, blok występujący po linijce <tt>else:</tt> jest wykonywany po zakończeniu pętli wskutek niespełnienia warunku początkowego, natomiast jest pomijany, jeśli przerwanie pętli było spowodowane instrukcją <tt>break</tt>.

	=Ćwiczenia=		=Ćwiczenia=