PPy3/StałeIZmienne - Historia wersji

RobertJB: /* Inne wyrażenia */

2023-05-10T11:11:23Z

Inne wyrażenia

RobertJB: /* Napisy */

2023-05-10T10:51:40Z

Napisy

RobertJB: /* Inne wyrażenia */

2022-07-29T12:16:56Z

Inne wyrażenia

RobertJB: /* Logiczne */

2022-07-29T12:11:13Z

Logiczne

RobertJB: /* Stałe dosłowne (literalne) */

2022-07-29T11:32:53Z

Stałe dosłowne (literalne)

RobertJB: /* Logiczne */

2018-04-11T14:18:00Z

Logiczne

RobertJB: /* Logiczne */

2018-04-11T13:55:46Z

Logiczne

RobertJB: /* Logiczne */

2018-04-11T13:54:12Z

Logiczne

RobertJB: /* Napisy */

2017-06-30T14:06:13Z

Napisy

RobertJB: /* Reguły tworzenia nazw */

2017-06-30T13:49:28Z

Reguły tworzenia nazw

@@ Linia 276: / Linia 276: @@
 ==Inne wyrażenia==
-Oprócz liczb, napisów i wartości logicznych, Python posiada szereg dalszych, złożonych typów danych, które również mogą być wartościami wyrażeń. Wspomniano już przelotnie o kolekcjach (listy, słowniki, zbiory, ...) &mdash; służą one jako ,,pojemniki" do gromadzenia obiektów w zasadzie dowolnych typów, i zostaną omówione w dalszym ciągu. Istnieje też specjalny typ ''obiektu pustego'', mający dokładnie jednego reprezentanta: wartość specjalną <tt>None</tt>.
+Oprócz liczb, napisów i wartości logicznych, Python posiada szereg dalszych, złożonych typów danych, które również mogą być wartościami wyrażeń. Wspomniano już przelotnie o kolekcjach (listy, słowniki, zbiory, ...) &mdash; służą one jako ,,pojemniki" do gromadzenia obiektów w zasadzie dowolnych typów, i zostaną omówione w dalszym ciągu. Istnieje też specjalny typ ''obiektu pustego'', mający dokładnie jednego reprezentanta: wartość specjalną <tt>None</tt>. Jeszcze innym typem danych są funkcje, z którymi się już zaraz zapoznamy.
 Każdy typ obiektu w Pythonie może być wartością odpowiednio zbudowanego wyrażenia. Gdy poznamy kolejne typy danych, wprowadzimy również operacje tworzące takie wyrażenia.

@@ Linia 110: / Linia 110: @@
 * W zapisie <tt>\unnnn</tt> należy użyć dokładnie czterech cyfr szesnastkowych ''n''
 * W zapisie <tt>\Unnnnnnnn</tt> należy użyć dokładnie ośmiu cyfr szesnastkowych ''n''
 Jeżeli chcemy zapisać napis obfitujący w znaki <tt>\</tt>, możemy użyć notacji takiej:

@@ Linia 272: / Linia 272: @@
 ==Inne wyrażenia==
-Oprócz liczb, napisów i wartości logicznych, Python posiada szereg dalszych, złożonych typów danych, które również mogą być wartościami wyrażeń. Każdy typ obiektu w Pythonie może być wartością odpowiednio zbudowanego wyrażenia. Gdy poznamy kolejne typy danych, wprowadzimy również operacje tworzące takie wyrażenia.
+Oprócz liczb, napisów i wartości logicznych, Python posiada szereg dalszych, złożonych typów danych, które również mogą być wartościami wyrażeń. Wspomniano już przelotnie o kolekcjach (listy, słowniki, zbiory, ...) &mdash; służą one jako ,,pojemniki" do gromadzenia obiektów w zasadzie dowolnych typów, i zostaną omówione w dalszym ciągu. Istnieje też specjalny typ ''obiektu pustego'', mający dokładnie jednego reprezentanta: wartość specjalną <tt>None</tt>.
 =Ćwiczenia=

@@ Linia 229: / Linia 229: @@
 Spójniki logiczne mają priorytet jeszcze niższy, niż porównania - stąd nawiasy w powyższym. Wśród nich najwyższy priorytet ma <tt>not</tt>, następnie <tt>and</tt>, na końcu <tt>or</tt>.
-Wyrażenia logiczne mają tę szczególną własność, że wartość wyrażenia można często określić obliczając jedynie część jego elementów. Np. <tt>a and b</tt>, jeżeli wartością <tt>a</tt> jest <tt>False</tt>, jest na pewno <tt>False</tt> - niezależnie od wartości <tt>b</tt>. W takich przypadkach Python przerywa obliczanie (od prawej do lewej, z uwzględnieniem nawiasów) gdy tylko wartość jest określona. Fakt ten czasami może mieć znaczenie - jeżeli np. obliczenie któregoś z członów wyrażenia logicznego jest szczególnie czasochłonne, lub ma tzw. skutki uboczne.
+Wyrażenia logiczne mają tę szczególną własność, że wartość wyrażenia można często określić obliczając jedynie część jego elementów. Np. <tt>a and b</tt>, jeżeli wartością <tt>a</tt> jest <tt>False</tt>, jest na pewno <tt>False</tt> - niezależnie od wartości <tt>b</tt>. W takich przypadkach Python przerywa obliczanie (od lewej do prawej, z uwzględnieniem nawiasów) gdy tylko wartość jest określona. Fakt ten czasami może mieć znaczenie - jeżeli np. obliczenie któregoś z członów wyrażenia logicznego jest szczególnie czasochłonne, lub ma tzw. skutki uboczne.
 Wyrażenia logiczne znajdują zastosowanie przede wszystkim w instrukcji warunkowej - pozwalają określić warunki, pod jakimi pewne operacje będą wykonane, lub nie - o tym dalej.

@@ Linia 5: / Linia 5: @@
 Stałe dosłowne to takie, których wartości wprost wpisano do pliku z kodem (lub w linii poleceń interpretera). Mogą to być liczby (paru rodzajów) lub napisy, ale również różne złożone rodzaje (typy) danych, z którymi zapoznamy się nieco później.
-'''Zapamiętajmy''' od razu: ''liczba'' dla komputera to zupełnie co innego, niż ''napis'' składający się z cyfr. Na napisie nie wykonamy operacji arytmetycznych - a na liczbie, operacji właściwych dla napisów (takich jak np. wyjęcie z niego znaku stojącego na określonej pozycji).
+'''Zapamiętajmy''' od razu: ''liczba'' dla komputera to zupełnie co innego, niż ''napis'' składający się z cyfr. Na napisie nie wykonamy operacji arytmetycznych - a na liczbie, operacji właściwych dla napisów (takich jak np. wyjęcie z niego znaku stojącego na określonej pozycji). Istnieją jednak operacje przekształcające każdy z tych typów danych w drugi.
 ===Liczby===

@@ Linia 253: / Linia 253: @@
 </source>
-które pozwalają uniknąć używania instrukcji złożonych w wielu prostych przypadkach.
+które pozwalają uniknąć używania instrukcji złożonych w wielu prostych przypadkach. Działa to dzięki temu, że spójniki <tt>and</tt> i <tt>or</tt> nie wymuszają aby wynik był wartością logiczną:
 ==Napisowe==

@@ Linia 209: / Linia 209: @@
 <blockquote><small>
-Przy bliższym przyjrzeniu okazuje się, że wartości <tt>True</tt> i <tt>False</tt> są tak naprawdę w pewnym sensie liczbami: odpowiednio 1 i 0.
+Przy bliższym poznaniu okazuje się, że wartości <tt>True</tt> i <tt>False</tt> są tak naprawdę w pewnym sensie liczbami: odpowiednio 1 i 0. Dozwolone jest więc np. stosowanie do nich operacji arytmetycznych.
 </small></blockquote>

← poprzednia wersja		Wersja z 13:54, 11 kwi 2018
Linia 232:		Linia 232:

	Wyrażenia logiczne znajdują zastosowanie przede wszystkim w instrukcji warunkowej - pozwalają określić warunki, pod jakimi pewne operacje będą wykonane, lub nie - o tym dalej.		Wyrażenia logiczne znajdują zastosowanie przede wszystkim w instrukcji warunkowej - pozwalają określić warunki, pod jakimi pewne operacje będą wykonane, lub nie - o tym dalej.
		+
		+	Warto wiedzieć, że w Pythonie '''każde wyrażenie może służyć jako wyrażenie logiczne'''. Inaczej mówiąc, każda wartość (napis, liczba, lista, itd.) może być wykorzystana w charakterze wartości logicznej. Obowiązują tu proste reguły:
		+
		+	* liczba <tt>0</tt> jest fałszywa (równoważna <tt>False</tt>); obojętne, czy całkowita czy zmiennoprzecinkowa;
		+	* każda liczba różna od zera jest prawdziwa (równoważna <tt>True</tt>);
		+	* napis pusty (o długości 0) jest fałszywy, każdy inny napis jest prawdziwy (również np. zawierający wyłącznie spacje);
		+	* ogólniej — dowolnego typu kolekcja (lista, słownik, zbiór, ...) jest prawdziwa, o ile jest niepusta; każda kolekcja pusta (0-elementowa) jest fałszywa;
		+	* wartość pusta czyli <tt>None</tt> jest, jak nietrudno zgadnąć, fałszywa.
		+
		+	W przypadku ogólniejszych typów danych (obiektów klas złożonych) sytuacja może już nie być taka prosta, ponieważ twórca klasy ma moc określenia reguły decydującej o prawdziwości / nieprawdziwości obiektów danej klasy. Ten temat jest na razie poza zakresem naszego kursu.
		+
		+	Jeżeli chcemy wymusić, aby dana wartość stała się dosłownie wartością logiczną, tzn. jedną z (<tt>True</tt>, <tt>False</tt>) w sposób zgodny z powyższymi regułami, można to osiągnąć przykładając funkcję <tt>bool</tt>: a więc <tt>bool(wyrażenie)</tt>. Rzadko jednak bywa to potrzebne.
		+
		+	Reguła „skrótowej" ewaluacji wyrażeń logicznych, w połączeniu z regułami prawdziwości innych typów danych, pozwala na dość popularne idiomy, jak np.:
		+
		+	<source lang=python>
		+	# jeśli `wynik' jest niepustą listą to wypisze jej zawartość
		+	# jeśli natomiast pustą, pojawi się komunikat
		+	print(wynik or "wynik jest pusty!")
		+	</source>
		+
		+	które pozwalają uniknąć używania instrukcji złożonych w wielu prostych przypadkach.

	==Napisowe==		==Napisowe==

@@ Linia 97: / Linia 97: @@
 |}
-To co określam tutaj nazwą ''kod'' to są szczególne ,,znaki", które nie posiadają reprezentacji graficznej, ale mogą wystąpić w strumieniu tekstowym pełniąc jakiegoś rodzaju rolę sterującą (p. poniżej). Czasami stosuje się określenie ''znaki niedrukowalne''.
+To co określam tutaj nazwą ''kod'' to są szczególne ,,znaki", które nie posiadają reprezentacji graficznej, ale mogą wystąpić w strumieniu tekstowym pełniąc jakiegoś rodzaju rolę sterującą (p. poniżej). Czasami stosuje się określenie ''znaki niedrukowalne''. Jest ich więcej, niż występuje w powyższej tabeli &mdash; pozostałym nie nadano specjalnego zapisu i dostępne są np. przez notację <tt>\nnn</tt> albo <tt>\xnn</tt>, ale niezwykle rzadko bywają potrzebne.
 * Wypisanie kodu BEL na terminal najczęściej skutkuje sygnałem akustycznym (''BIP!'') lub wizualnym (błysk), zależy to od ustawień emulatora terminala

@@ Linia 150: / Linia 150: @@
 W szczególności, nazwy (zmiennych i innych obiektów) mogą jak najbardziej zawierać litery właściwe dla języka polskiego (oraz dla innych języków). Z rozmaitych względów nie jest to jednak szczególnie rekomendowane, lepiej (przynajmniej na razie) ograniczyć się do liter podstawowego alfabetu łacińskiego.
-Oprócz twardych reguł zawartych w definicji języka, w tworzeniu nazw programiści trzymają się na ogół pewnych konwencji - które nie są w żaden sposób egzekwowane przez interpreter, ale ułatwiają czytanie kodu &emdash; zwłaszcza, gdy się nim dzielimy z innymi:
+Oprócz twardych reguł zawartych w definicji języka, w tworzeniu nazw programiści trzymają się na ogół pewnych konwencji - które nie są w żaden sposób egzekwowane przez interpreter, ale ułatwiają czytanie kodu &mdash; zwłaszcza, gdy się nim dzielimy z innymi:
 *w nazwach zmiennych używamy małych liter (a nie wielkich)