Pracownia EEG 2/Potencjały wywołane - Historia wersji

Maciek: /* Analiza */

2024-10-23T14:08:52Z

Analiza

Maciek: /* Analiza */

2024-10-23T14:07:28Z

Analiza

Maciek: /* Rejestracja */

2024-10-23T14:03:49Z

Rejestracja

Maciek: /* Eksperyment 1. Obserwacja bodźca wzrokowego */

2024-10-23T14:03:18Z

Eksperyment 1. Obserwacja bodźca wzrokowego

Maciek: /* Analiza */

2024-10-23T14:01:02Z

Analiza

Maciek: /* Analiza */

2024-10-23T13:06:04Z

Analiza

Maciek: /* Analiza */

2024-10-23T13:05:20Z

Analiza

Maciek: /* Analiza */

2024-10-23T13:02:58Z

Analiza

Maciek: /* Rejestracja */

2024-10-15T10:34:38Z

Rejestracja

Maciek: /* Rejestracja */

2024-10-15T10:26:46Z

Rejestracja

@@ Linia 171: / Linia 171: @@
 **Opis testu permutacyjnego
 Pytanie: Czy częstość pokazywania bodźca wpływa na amplitudę potencjału N1?
 Musimy przeprowadzić test statystyczny. Możemy skonstruować go np. tak:

@@ Linia 199: / Linia 199: @@
 ==== Analiza ====
-# Filtrujemy sygnał w paśmie 1-20 Hz w SVAROGU.
+# Filtrujemy sygnał w paśmie 0,5-20 Hz w SVAROGU.
-# Za pomocą ICA w SVAROGU (Analiza-> ICA) rozkładamy sygnał na komponenty i usuwamy ten komponent, w którym obserujemy aktywność elektryczną oka.
+# Za pomocą ICA w SVAROGU (Analiza&rarr;ICA) rozkładamy sygnał na komponenty i usuwamy (zerujemy) ten komponent, w którym obserwujemy aktywność elektryczną oka.
 # Z ciągłego zapisu wycinamy fragmenty od &minus;300 ms do +1000 ms (zero oznacza moment wystąpienia bodźca). W czasie wycinania badamy wycinane fragmenty pod względem zakresu amplitudy (wszystkie kanały powinny mieć amplitudę w granicach &plusmn;75 &mu;V).
 # Uśredniamy osobno realizacje dla każdego koloru kwadratu.
 # Nakładamy na siebie na rysunkach oba typy średnich.
-# Wyznaczamy amplitudę P3 i liczymy test statystyczny pomiędzy warunkami.
+# Wyznaczamy amplitudę P3 i liczymy test statystyczny pomiędzy warunkami. <br><br>
+#Dodatkowo z plików generowanych przez Psychopy (*.csv) wyciągamy informację dotyczącą szybkości i poprawności reakcji.
-#dodatkowo z plików generowanych przez Psychopy (*.csv) wiciągamy informację dotyczącą szybkości i poprawności rekacji
+#Na odcinkach przed bodźcem w okolicach potylicznych i ciemieniowych liczymy widmo, aby oszacować moc pasma alfa i beta.
-#na odcinkach przed bodźcem w okolicach potylicznych i ciemieniowych liczymy widmo, aby oszacowac moc pasma alfa i beta.
+# Sprawdzamy hipotezę o zależności pomiędzy mocą alfy i bety oraz szybkości i poprawności reakcji.
-# sprawdzamy hipotezę o zależności pomiędzy mocą alfy i bety oraz szybkości i poprawności reakcji.
+Można też policzyć P300 w blokach po 25 wystapień i zobaczyć, czy jest jakaś zależność pomiędzy amplitudą załamka a mocą w tych dwóch pasmach oraz wskaźnikami behawioralnymi.
 MACKU - tutaj moga też pociczyć ROC i AUC

@@ Linia 153: / Linia 153: @@
 ==== Rejestracja ====
-* Paradygmat: badany słucha przez słuchawki serii dźwięków. Bodźce trwają 100 ms i  powtarzają się co losową wartość 0,7-1.2 s. W ramach badania mają być podawane dwa bodźce, które będą różnić się wysokością dźwięku (np. C i G). Bodźce mają pojawiać się w proporcji 1:6 w dwóch blokach: dany dźwięk w jednym bloku jest bodźcem rzadkim, w drugim częstym, na początku bloku powinien pojawić się częsty bodziec minimum 15 razy. Pomiędzy blokami powinna być przerwa, której długość reguluje badany. Zadanie poprzedza krótka instrukcja, a kończy podziękowanie.
+* Paradygmat: badany słucha przez słuchawki serii dźwięków. Bodźce trwają 100 ms i  powtarzają się co losową wartość 0,7-1,2 s. W ramach badania mają być podawane dwa bodźce, które będą różnić się wysokością dźwięku (np. C i G). Bodźce mają pojawiać się w proporcji 1:6 w dwóch blokach: dany dźwięk w jednym bloku jest bodźcem rzadkim, w drugim częstym, na początku bloku powinien pojawić się częsty bodziec minimum 15 razy. Pomiędzy blokami powinna być przerwa, której długość reguluje badany. Zadanie poprzedza krótka instrukcja, a kończy podziękowanie.
 * Pomiar

@@ Linia 150: / Linia 150: @@
 =Zadanie 1: Rejestracja i analiza potencjałów związanych ze zdarzeniem=
-===Eksperyment 1. Obserwacja bodźca wzrokowego  ===
+===Eksperyment 1. Przetwarzanie bodźca słuchowego  ===
 ==== Rejestracja ====
-* Paradygmat: badany słucha przez słuchawki serii dźwieków. Bodźce trwają 100 ms i  powtarzają się co losową wartość 0.7 - 1.2s sekundy. W ramach badania mają być podawane dwa bodźce, które będą róznić się wysokością dźwięku (np. C i G). Bodźce mają pojawiać się w proporcji 1:6 w dwóch blokach: dany dźwięk w jednym bloku jest bodźcem rzadkim, w drugim czestym, na początku bloku powinien pojawić się częsty bodzieć min. 15 razy. Pomiędzy blokami powinna być przerwa, której długość reguluje badany. Zadanie poprzedza krótka instrukcja, a kończy podziękowanie.
+* Paradygmat: badany słucha przez słuchawki serii dźwięków. Bodźce trwają 100 ms i  powtarzają się co losową wartość 0,7-1.2 s. W ramach badania mają być podawane dwa bodźce, które będą różnić się wysokością dźwięku (np. C i G). Bodźce mają pojawiać się w proporcji 1:6 w dwóch blokach: dany dźwięk w jednym bloku jest bodźcem rzadkim, w drugim częstym, na początku bloku powinien pojawić się częsty bodziec minimum 15 razy. Pomiędzy blokami powinna być przerwa, której długość reguluje badany. Zadanie poprzedza krótka instrukcja, a kończy podziękowanie.
 * Pomiar

@@ Linia 174: / Linia 174: @@
 Musimy przeprowadzić test statystyczny. Możemy skonstruować go np. tak:
-Mamy dwa warunki I i II. Jako statystykę przyjmiemy różnicę pomiędzy amplitudą załamka zmierzoną w serii z dwoma diodami (P2<sub>II</sub>) a amplitudą zmierzoną w serii z jedną diodą (P2<sub>I</sub>):
+Mamy dwa warunki I i II. Jako statystykę przyjmiemy różnicę pomiędzy amplitudą zmierzoną w warunku II (A<sub>II</sub>) a amplitudą zmierzoną w warunku I (A<sub>I</sub>):
-: ''S'' = P2<sub>II</sub> &minus; P2<sub>I</sub>
+: ''S'' = A<sub>II</sub> &minus; A<sub>I</sub>
 Postawmy hipotezę zerową, że nie ma różnicy w amplitudzie pomiędzy warunkiem II a I oraz hipotezę alternatywną, że różnica taka występuje.
 : H<sub>0</sub>: ''S'' = 0

@@ Linia 170: / Linia 170: @@
 **Opis testu permutacyjnego
-Pytanie: Czy częstość pokazywania bodźca wpływa na amplitudę potencjału P1?
+Pytanie: Czy częstość pokazywania bodźca wpływa na amplitudę potencjału N1?
-Jak stwierdzić czy amplitudy załamków P1 istotnie różnią się pomiędzy seriami?
+Jak stwierdzić czy amplitudy załamków N1 istotnie różnią się pomiędzy seriami?
 Musimy przeprowadzić test statystyczny. Możemy skonstruować go np. tak:

@@ Linia 162: / Linia 162: @@
 ==== Analiza ====
 # Filtrujemy sygnał w paśmie 0,5-20 Hz.
-# Za pomocą ICA w SVAROGU (Analiza&rarr;ICA) rozkładamy sygnał na komponenty i usuwamy ten komponent, w którym obserujemy aktywność elektryczną oka.
+# Za pomocą ICA w SVAROGU (Analiza&rarr;ICA) rozkładamy sygnał na komponenty i usuwamy ten komponent, w którym obserwujemy aktywność elektryczną oka.
 # Z ciągłego zapisu wycinamy fragmenty od &minus;300 ms do +800 ms (zero oznacza moment wystąpienia bodźca). W czasie wycinania badamy wycinane fragmenty pod względem zakresu amplitudy (wszystkie kanały powinny mieć amplitudę w granicach &plusmn;75 &mu;V).
 # Rysujemy średni potencjał we wszystkich kanałach.
 # Identyfikujemy załamki N1. Mierzymy ich amplitudę w stosunku do zera.
-# Porównujemy uzyskane amplitudy w 2 warunkach za pomocą odpowiedniego testu statystycznego (porównanie warunków ze skrajnymi wartościami amplitudy) &mdash; zastosuj test permutacyjny (opisany poniżej) lub test t-Studenta/nieparametryczny odpowiednik).
+# Porównujemy amplitudy uzyskane w obu warunkach za pomocą odpowiedniego testu statystycznego (porównanie warunków ze skrajnymi wartościami amplitudy) &mdash; zastosuj test permutacyjny (opisany poniżej) lub test t-Studenta/nieparametryczny odpowiednik).
-#liczymy różnicę ERP dla czestego i rzadkiego bodźca i umieszczamy wszystkie trzy krzywe na wykresie.
+#liczymy różnicę ERP dla częstego i rzadkiego bodźca i umieszczamy wszystkie trzy krzywe na wykresie.
 **Opis testu permutacyjnego

@@ Linia 186: / Linia 186: @@
 ====Rejestracja ====
 # Paradygmat:
-#* z odległości około 40 cm badany obserwuje średni kwadrat, który występuje w dwóch jasnych kolorach.
+#* z odległości około 40 cm badany obserwuje średniej wielkości kwadrat; kwadraty występują w dwóch jasnych kolorach.
-#* Bodźce trwają 300 ms, poprzedzane punktem fiksacji wyświetlanym 0,5 s przerwa między próbami jest losowana i wynosi od 0,6-1 s (punkt fiksacji też jest wyświetlany).
+#* Bodźce trwają 300 ms, poprzedzane punktem fiksacji wyświetlanym przez 0,5 s. Przerwa między próbami jest losowana i wynosi 0,6-1 s (punkt fiksacji też jest wyświetlany).
 #* Proporcja wystapień bodźców koloru pierwszego i drugiego wynosi 1:6. Zadbaj, aby bodźce rzadko występujące nie pojawiały się bezpośrednio po sobie.
-#* Zadaniem badanego jest zareagowanie nacisnięciem klawisza klawiatury na kwadrat w rzadkim kolorze (w instrukcji do badania podajemy jaki to kolor).
+#* Zadaniem badanego jest zareagowanie naciśnięciem klawisza klawiatury na kwadrat w rzadkim kolorze (w instrukcji do badania podajemy jaki to kolor).
 #* informacja co do koloru wyświetlanego bodźca powinna być zapisaywana do tagów.
 #* Wykonujemy tyle realizacji aby zarejestrować 100 powtórzeń bodźców rzadkich.