Jarekz: /* Reguła .PHONY */

2015-05-23T14:07:50Z

Reguła .PHONY

Jarekz: Utworzono nową stronę "==Krótkie wprowadzenie do makefile'a== [http://www.gnu.org/software/make/manual/html_node/index.html Manual] Make jest programem komputerowym automatyzującym proces k..."

2015-05-23T14:07:34Z

Utworzono nową stronę "==Krótkie wprowadzenie do makefile'a== [http://www.gnu.org/software/make/manual/html_node/index.html Manual] Make jest programem komputerowym automatyzującym proces k..."

Nowa strona

==Krótkie wprowadzenie do makefile'a==
[http://www.gnu.org/software/make/manual/html_node/index.html Manual]

Make jest programem komputerowym automatyzującym proces kompilacji programów, na które składa się wiele zależnych od siebie plików.

Program przetwarza plik reguł Makefile i na tej podstawie stwierdza, które pliki źródłowe wymagają kompilacji. Oszczędza to wiele czasu przy tworzeniu programu, ponieważ w wyniku zmiany pliku źródłowego kompilowane są tylko te pliki, które są zależne od tego pliku. Dzięki temu nie ma potrzeby kompilacji całego projektu.

Make nadaje się również do innych prac, które wymagają przetwarzania wielu plików zależnych od siebie.

Program został pierwotnie stworzony przez dr. Stuarta I. Feldmana w 1977 roku, który pracował w owym czasie w Bell Labs.

Istnieje kilka wersji make jak np.:

<ul>
<li>
BSD make
<li>
GNU make
<li>
Microsoft make
<li>
Borland make
</ul>

W make <tt>#</tt> zamienia tekst w komentarze.

===Typowa reguła programu make===

składnia

<tt>cel:składniki</tt>

<tt> komenda</tt>

Uwaga: wcięcia robimy tabulatorem (inaczej się nie uda). Na końcu makefile'a musi być znak przejścia do nowej linii.

Przykładowa reguła:
<source lang="make">
hello: hello.cc pisz.cc
g++ hello.cc pisz.cc -o hello
</source>

Reguła ta określa sposób tworzenia pliku wykonywalnego hello z plików <tt>hello.cc</tt> i <tt>pisz.cc</tt>.

Więcej reguł:
<source lang="make">
hellobis: hellobis.o pisz.o
gcc hellobis.o pisz.o -o hellobis

hellobis.o: hellobis.cc
gcc -c hellobis.cc -o hellobis.o

pisz.o: pisz.c
gcc -c pisz.cc -o pisz.o
</source>
W tym wypadku głównym plikiem docelowym jest plik <tt>hellobis</tt>. Jego składniki to pliki<tt> hellobis.o</tt> i <tt>pisz.o</tt>. Make szuka tych plików w katalogu bieżącym, jeśli jednak ich nie znajdzie to szuka reguł, które podają sposób w jaki te pliki utworzyć. W powyższym przykładzie są to dwie kolejne reguły. Make korzysta z nich, żeby utworzyć składniki reguły głównej i dopiero wtedy może utworzyć główny plik docelowy hellobis

===Zmienne w pliku Makefile===

W pliku Makefile można definiować zmienne, tak jak w poniższym przykładzie:
<source lang="make">
OBJS=hellobis.o pisz.o

hellobis: $(OBJS)
g++ $(OBJS) -o hellobis

hellobis.o: hellobis.cc
g++ -c hellobis.cc -o hellobis.o

pisz.o: pisz.cc
g++ -c pisz.cc -o pisz.o
</source>

W tym przykładzie zdefiniowana została zmienna o nazwie OBJS i nadana jej została wartość '<tt>hellobis.o pisz.o</tt>'. Odwołanie do zdefiniowanej zmiennej odbywa się przy pomocy znaku dolara i nawiasów okrągłych. W tym przypadku raz zdefiniowana zmienna została użyta dwukrotnie. Jeśli będziemy chcieli dodać coś do listy składników pliku hellobis to dzięki użyciu zmiennej wystarczy to zrobić raz - w definicji zmiennej <tt>OBJS</tt>.

===Zmienne standardowe===

W Makefile można używać wielu zmiennych zdefiniowanych standardowo. Najczęściej używane zmienne standardowe:

<ol>

<li>
<tt>CC</tt> — nazwa kompilatora języka <tt>C</tt>

<li>
<tt>CXX</tt> — nazwa kompilatora języka <tt>C++</tt>

<li>
<tt>CFLAGS</tt> — opcje kompilatora języka <tt>C</tt>

<li>
<tt>CXXFLAG</tt>S — opcje kompilatora języka <tt>C</tt>

<li>
<tt>LFLAGS</tt> — opcje dla linkera

</ol>

Zmienne standardowe mają pewną predefiniowaną wartość (np. zmienna <tt>CC</tt> ma predefiniowaną wartość '<tt>cc</tt>'), którą jednak można zmieniać. Oto przykład:
<source lang="make">
CXX=g++
CXXFLAGS=-g
OBJS=hellobis.o pisz.o

hellobis: $(OBJS)
$(CXX) $(LFLAGS) $(OBJS) -o hellobis

hellobis.o: hellobis.cc
$(CXX) $(CXXFLAGS) -c hellobis.cc -o hellobis.o

pisz.o: pisz.cc
$(CXX) $(CXXFLAGS) -c pisz.cc -o pisz.o
</source>
===Zmienne automatyczne===

Zmienne automatyczne są to specjalne zmienne, które przechowują wartości zmieniające się dynamicznie w trakcie wykonywania Makefile'a, np. nazwa pliku docelowego aktualnie przetwarzanej reguły. Najczęściej używane zmienne automatyczne:

<ol>

<li>
<tt><</tt> — aktualnie przetwarzany plik z listy składników (patrz przykład)

<li>
<tt>@</tt> — nazwa pliku docelowego

<li>
<tt>^</tt> — składniki

</ol>
<source lang="make">
CXX=g++
CXXFLAGS=-g
OBJS=hellobis.o pisz.o

hellobis: $(OBJS)
$(CXX) $(LFLAGS) $^ -o $@

hellobis.o: hellobis.cc
$(CXX) $(CXXFLAGS) -c $< -o $@

pisz.o: pisz.cc
$(CXX) $(CXXFLAGS) -c $< -o $@
</source>

===Więcej o regułach===
====Reguły z wzorcem====
<source lang="make">
CXX=g++
CXXFLAGS=-g
OBJS=hellobis.o pisz.o

hellobis: $(OBJS)
$(CXX) $(LFLAGS) $^ -o $@

$(OBJS):%.o:%.cc
$(CXX) -c $(CXXFLAGS) $< -o $@
</source>

====Reguły domyślne====

Make posiada pewne standardowe reguły do tworzenia pewnych typów plików. W poniższym przykładzie pominięto regułę tworzenia plików '.o' z plików '.c'. Make posiada jednak standardowe, domyślne reguły tworzenia plików .o. W tym przypadku make odnajdzie w katalogu bieżącym pliki '.c', z których utworzy pliki '.o' przy pomocy polecenia <tt>'$(CXX) -c'.]</tt>
<source lang="make">
CXX=g++
CXXFLAGS=-g
OBJS=hellobis.o pisz.o

hellobis: $(OBJS)
$(CXX) $(LFLAGS) $^ -o $@
</source>
====Reguła clean====

Każdy dobry plik makefile powinien posiadać regułę, która usuwa pliki pośrednie, tymczasowe, etc. powstałe podczas kompilacji. W powyższych przykładach plikami pośrednimi są pliki '<tt>.o</tt>'. Powszechnie przyjęło się, że taka reguła ma nazwę '<tt>clean</tt>'. Oto przykład:
<source lang="make">
CXX=g++
CXXFLAGS=-g
OBJS=hellobis.o pisz.o

hellobis: $(OBJS)
$(CXX) $(LFLAGS) $^ -o $@

clean:
rm -f *.o
</source>
Zauważmy, że reguła <tt>clean</tt> ma pustą listę składników. Aby wywołać regułę <tt>clean</tt> używamy polecenia <tt>make clean</tt>.

====Więcej plików wynikowych====
<source lang="make">
CXX=g++

all: prog1 prog2

prog1: prog1.c
$(CXX) $(CXXFLAGS) $(LFLAGS) prog1.cc -o prog1

prog2: prog2.c
$(CXX) $(CXXFLAGS) $(LFLAGS) prog2.cc -o prog2

clean:
rm -f prog1.o prog2.o
</source>
====Reguła <tt>.PHONY</tt>====

Reguły <tt>clean</tt> i <tt>all</tt> są regułami specjalnymi w tym sensie, że <tt>clean</tt> i <tt>all</tt> nie są nazwami plików. Gdyby jednak zdarzyło się, że w katalogu bieżącym istnieje plik o nazwie <tt>all</tt> lub <tt>clean</tt> to reguły te mogłyby nie działać! Aby temu zapobiec trzeba by poinstruować make'a, że <tt>all</tt> i <tt>clean</tt> nie są nazwami plików. Do tego celu służy specjalna reguła o nazwie <tt>.PHONY</tt>.
<source lang="make">
CXX=g++

all: prog1 prog2

prog1: prog1.c
$(CXX) $(CXXFLAGS) $(LFLAGS) prog1.cc -o prog1

prog2: prog2.c
$(CXX) $(CXXFLAGS) $(LFLAGS) prog2.cc -o prog2

clean:
rm -f prog1.o prog2.o

.PHONY: all clean
</source>
[[category:Programowanie II]]
[[category:Pojedynczy problem]]

← poprzednia wersja		Wersja z 14:07, 23 maj 2015
Linia 224:		Linia 224:
	.PHONY: all clean		.PHONY: all clean
	</source>		</source>
−	~~[[category:Programowanie II]]~~
−	~~[[category:Pojedynczy problem]]~~

TI/Włączanie kodu w innych językach/makefile - Historia wersji

Jarekz: /* Reguła .PHONY */

Jarekz: Utworzono nową stronę "==Krótkie wprowadzenie do makefile'a== [http://www.gnu.org/software/make/manual/html_node/index.html Manual] Make jest programem komputerowym automatyzującym proces k..."